Hoofdmenu

U bent hier

Techniek: Tackle

Primary tabs

De tackle is een van de meest uitgevoerde technieken in rugby.

Een speler in bezit van de bal (de baldrager) mag worden getackled door een tegenstander. Andere spelers dan de baldrager mogen niet worden gehinderd (obstruction). Ook het in de weg staan van een tackle kan worden bestraft (crossing).

Een tackle bestaat uit het naar de grond brengen van de tegenstander gebruikmakend van armen (en handen). Daarbij mogen hoofd of nek niet worden geraakt (high tackle). Een speler geldt als getackeld als een knie of hoger lichaamsdeel de grond raakt. De baldrager moet dan onmiddellijk aanstalten maken om de bal af te geven. Niet op tijd afgeven kan worden bestraft (holding the ball). De tackelaar moet onmiddellijk aanstalten maken de getackelde speler de ruimte te geven de bal af te staan. Niet op tijd ruimte geven kan worden bestraft (not releasing).

Na een tackle ontstaan er 2 buitenspellijnen. Aan de uiterste lichaamsgrens aan de zijde van de tegenstander en aan de uiterste lichaamsgrens aan de eigen zijde. De spelers moeten zich gaan opstellen aan hun eigen zijde aan weerszijde van deze lijnen. De enige weg die open staat naar de zijde van de tegenstander is over de getackelde speler heen vanaf de eigen zijde. De begrenzing van deze doorgang wordt gevormd door de lichaamsgrenzen van de spelers betrokken bij de tackel. Inkomen vanaf de zijkant kan worden bestraft (coming in from the side).

Een baldrager heeft het recht na een tackel nog één beweging te maken alvorens de bal af te geven. De speler kan hiervan gebruikmaken om zo terrein te winnen of zelfs een try te scoren.

Video: